پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۶۱

دی مرکب حکمت آنکه بر گردون تاخت

بنشست و برای بنده معجونی ساخت

گفتی که مگر به هیمه هجرش پخت

کآتش ز حرارت به درونم انداخت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۳دل بیهده ترک عشق دلدار گرفت
  2. شمارهٔ ۶۴دوران که ز ظلم می نگنجید به پوست
  3. شمارهٔ ۶۵روز از غم تو زهر بلا نوش من است
  4. شمارهٔ ۶۶رسم شب ما ستاره پنهان شدن است
  5. شمارهٔ ۶۷سر خیل نماز بودنم گرچه خطاست
  6. شمارهٔ ۶۸صد شکر که کوچه عدم جای من است
  7. شمارهٔ ۶۹عشق آمد و هستی مرا بیشه بسوخت
  8. شمارهٔ ۷۰عشقی که زمن دود بر آورد این است
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.