شمارهٔ ۶۶

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۶۸صد شکر که کوچه عدم جای من است
2. شمارهٔ ۶۹عشق آمد و هستی مرا بیشه بسوخت
3. شمارهٔ ۷۰عشقی که زمن دود بر آورد این است
4. شمارهٔ ۷۱عشق چو توئی کجا توان پنهان داشت
5. شمارهٔ ۷۲عشق تو که از آتش غیرت افروخت
6. شمارهٔ ۷۳گر بر سر شهرت و هوی خواهی رفت
7. شمارهٔ ۷۴گل بود که در جهان رخ رنگین داشت
8. شمارهٔ ۷۵من پای برهنه دشت سنگستان است