پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۷۱

عشق چو توئی کجا توان پنهان داشت

یا بر دل خود فراق تو آسان داشت

گویند بدار دست از او تا برهی

تو جان منی دست ز جان نتوان داشت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۳گر بر سر شهرت و هوی خواهی رفت
  2. شمارهٔ ۷۴گل بود که در جهان رخ رنگین داشت
  3. شمارهٔ ۷۵من پای برهنه دشت سنگستان است
  4. شمارهٔ ۷۶من خسرو علم و آسمان گاه من است
  5. شمارهٔ ۷۷مه ساغر و آسمان خم باده ماست
  6. شمارهٔ ۷۸وصل تو بهشت جاودان دل ماست
  7. شمارهٔ ۷۹ویرانه خاطرم که حکمت کده است
  8. شمارهٔ ۸۰هر درد کزو دیده دوران خیره ست
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.