پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۵۰

خورشید که گرمی جهان را سبب است

از شعله آه من گرفتار شب است

ز آتشکده سینه من می خیزد

این دود سیه که حاصل تاب و تب است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۲دل عادت چشم جنگجوی تو گرفت
  2. شمارهٔ ۵۳دل درد تو جای جان در آغوش گرفت
  3. شمارهٔ ۵۴دل در برم آن نگار سرکش بگداخت
  4. شمارهٔ ۵۵در هجر تو پیمانه غم لبریز است
  5. شمارهٔ ۵۶در کین کس این چه رخ بر افروختن است
  6. شمارهٔ ۵۷دل بازدیده گوی چوگان بلاست
  7. شمارهٔ ۵۸در سینه من که او شبستان وفاست
  8. شمارهٔ ۵۹دریای بلاخوی جبین دل ماست
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.