پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۴۱

تابان قدح از رخ دلارام من است

یا باده آفتاب در جام من است

نیرنگ تو یا منم که از دولت عشق

عنقای وصال دوست در دام من است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۳جز غم که ندیم دل سودائی ماست
  2. شمارهٔ ۴۴جز صانع بی همال قیومی نیست
  3. شمارهٔ ۴۵چندان فلک آن سنگ که آتش نگداخت
  4. شمارهٔ ۴۶چشم فلک از دیدن دردم خیره ست
  5. شمارهٔ ۴۷چرخی تو و نیکوئی یکی اختر تست
  6. شمارهٔ ۴۸چوگان غمم من و بلاگوی من است
  7. شمارهٔ ۴۹چوگان شده قامتم سرم گوی خوش است
  8. شمارهٔ ۵۰خورشید که گرمی جهان را سبب است
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.