پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۲۸۴

ای وهم تو از مزیفاتی بس کن

محبوس مخلد جهاتی بس کن

اینجا قلم عقل ز خاموشان است

تو رنگ سیاهی ز دواتی بس کن

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۸۶ای مرهم زخم اندرون دل من
  2. شمارهٔ ۲۸۷این پند نگاهدار هموار ای تن
  3. شمارهٔ ۲۸۸تا یافت شود مگر برای دل من
  4. شمارهٔ ۲۸۹تا دور شدی ز چشم غمدیده من
  5. شمارهٔ ۲۹۰تیغ از تو ولبیک نهانی از من
  6. شمارهٔ ۲۹۱از جاهت صدرا گرفته باج از گردون
  7. شمارهٔ ۲۹۲چندانکه نمود بیش کوشش دل من
  8. شمارهٔ ۲۹۳چون جزر اصم گوش طبیب دوران
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.