میرداماد
شمارهٔ ۲۵۷
مرغ چمن وصلم و چون اهرمنم
دل بتکده غم است و من برهمنم
با این دل تیره بخت آخر چکنم
روزی که سموم هجر سوزد بدنم
میرداماد
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۵۹موسایم و در طور لقا می طلبم
- شمارهٔ ۲۶۰مائیم که با فقر و فنا ساخته ایم
- شمارهٔ ۲۶۱من خالق کن فکان ترا می دانم
- شمارهٔ ۲۶۲نه در خور داغ تو جبینی دارم
- شمارهٔ ۲۶۳یکباره بترک دار دنیاگفتم
- شمارهٔ ۲۶۴دنیا نه به خاک نه به آبش میدان
- شمارهٔ ۲۶۵آکنده به آتش دل بی حاصل من
- شمارهٔ ۲۶۶آن نیستی اینکه نام داری انسان
درباره‌ی میرداماد
میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.