پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۲۶۵

آکنده به آتش دل بی حاصل من

گوئی که ز آتش است آب و گل من

عصیان نکند کس ار بود دوزخ حشر

چون آتش دوزخ درون دل من

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶۷ای زلف سیه کرده بلای دل من
  2. شمارهٔ ۲۶۸ای کهتر فضل تو هزار افلاطون
  3. شمارهٔ ۲۶۹ای وصل تو اختر مراد دل من
  4. شمارهٔ ۲۷۰اکنون که شدی مه خرد برده من
  5. شمارهٔ ۲۷۱ای زنگ غمت صیقل آئینه من
  6. شمارهٔ ۲۷۲ای یاد تو سرمایه بیهوشی من
  7. شمارهٔ ۲۷۳ای خون ز تو باده روان دل من
  8. شمارهٔ ۲۷۴ای باد سلام من نومید رسان
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.