پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۲۷۰

اکنون که شدی مه خرد برده من

از وصل تو زنده شد دل مرده من

سیمرغ غمت کشد به منقار ستم

خاشاک بلا به جان افسرده من

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۷۲ای یاد تو سرمایه بیهوشی من
  2. شمارهٔ ۲۷۳ای خون ز تو باده روان دل من
  3. شمارهٔ ۲۷۴ای باد سلام من نومید رسان
  4. شمارهٔ ۲۷۵ای خون دل از عشق تو در گردن من
  5. شمارهٔ ۲۷۶ای وصل تو ناداشته پاس دل من
  6. شمارهٔ ۲۷۷ای گلخن غم کرده سرای دل من
  7. شمارهٔ ۲۷۸ای عشق تو فرخنده همای دل من
  8. شمارهٔ ۲۷۹ای زلف تو جزیه گیر عود دل من
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.