پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۲۶۶

آن نیستی اینکه نام داری انسان

تا هیچ نگه نداری آزرم کسان

تا چند همی کینه فروزی چو ددان

تا کی شکنی همی چو هیزم پیمان

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶۸ای کهتر فضل تو هزار افلاطون
  2. شمارهٔ ۲۶۹ای وصل تو اختر مراد دل من
  3. شمارهٔ ۲۷۰اکنون که شدی مه خرد برده من
  4. شمارهٔ ۲۷۱ای زنگ غمت صیقل آئینه من
  5. شمارهٔ ۲۷۲ای یاد تو سرمایه بیهوشی من
  6. شمارهٔ ۲۷۳ای خون ز تو باده روان دل من
  7. شمارهٔ ۲۷۴ای باد سلام من نومید رسان
  8. شمارهٔ ۲۷۵ای خون دل از عشق تو در گردن من
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.