پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۲۵۹

موسایم و در طور لقا می طلبم

عیسایم و پیوسته بقا می طلبم

یعقوبم و گمگشته خود می جویم

مقصود دلم توئی ترا می طلبم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶۱من خالق کن فکان ترا می دانم
  2. شمارهٔ ۲۶۲نه در خور داغ تو جبینی دارم
  3. شمارهٔ ۲۶۳یکباره بترک دار دنیاگفتم
  4. شمارهٔ ۲۶۴دنیا نه به خاک نه به آبش میدان
  5. شمارهٔ ۲۶۵آکنده به آتش دل بی حاصل من
  6. شمارهٔ ۲۶۶آن نیستی اینکه نام داری انسان
  7. شمارهٔ ۲۶۷ای زلف سیه کرده بلای دل من
  8. شمارهٔ ۲۶۸ای کهتر فضل تو هزار افلاطون
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.