پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۲۵۰

رخت خود از اینسوی برون بربستم

چون فکر تو در درون خود بنشستم

با دست خیال تو از اینسان یعنی

تا دامن حشر عهد صحبت بستم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵۲کو مرگ که مایه حیاتش گیرم
  2. شمارهٔ ۲۵۳گفتم روم از عشق تو در معدن غم
  3. شمارهٔ ۲۵۴گفتم به تو ای نورده روزن چشم
  4. شمارهٔ ۲۵۵گاهی آتش از تف درون می سازم
  5. شمارهٔ ۲۵۶ما سطح فلک قعر زمین می شمریم
  6. شمارهٔ ۲۵۷مرغ چمن وصلم و چون اهرمنم
  7. شمارهٔ ۲۵۸من علم گیاه حرم توحیدم
  8. شمارهٔ ۲۵۹موسایم و در طور لقا می طلبم
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.