میرداماد
شمارهٔ ۲۵۴
گفتم به تو ای نورده روزن چشم
منزلگه خورشید کنم برزن چشم
بی تو همه سوده های الماس بلا
جان بر سر دل ریخت به پرویزن چشم
میرداماد
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۵۶ما سطح فلک قعر زمین می شمریم
- شمارهٔ ۲۵۷مرغ چمن وصلم و چون اهرمنم
- شمارهٔ ۲۵۸من علم گیاه حرم توحیدم
- شمارهٔ ۲۵۹موسایم و در طور لقا می طلبم
- شمارهٔ ۲۶۰مائیم که با فقر و فنا ساخته ایم
- شمارهٔ ۲۶۱من خالق کن فکان ترا می دانم
- شمارهٔ ۲۶۲نه در خور داغ تو جبینی دارم
- شمارهٔ ۲۶۳یکباره بترک دار دنیاگفتم
درباره‌ی میرداماد
میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.