پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۲۴۵

در خانه عشق تا که من بنشستم

از هر فکری بجز خیالت رستم

آسوده شدم که برد سلطان غمت

در کاخ وجود هر چه بود از دستم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۴۷در دیده چو خار گشته خوابم چکنم
  2. شمارهٔ ۲۴۸دلدار نشد به وصل یارم چکنم
  3. شمارهٔ ۲۴۹رهبان کلیسیای دوران شده ام
  4. شمارهٔ ۲۵۰رخت خود از اینسوی برون بربستم
  5. شمارهٔ ۲۵۱کی باد ز شر تن اخسا برهیم
  6. شمارهٔ ۲۵۲کو مرگ که مایه حیاتش گیرم
  7. شمارهٔ ۲۵۳گفتم روم از عشق تو در معدن غم
  8. شمارهٔ ۲۵۴گفتم به تو ای نورده روزن چشم
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.