پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۲۴۷

در دیده چو خار گشته خوابم چکنم

در جوی جگر نمانده آبم چکنم

با اینهمه آشنائی این ساقی عشق

از خون جگر دهد شرابم چکنم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۴۹رهبان کلیسیای دوران شده ام
  2. شمارهٔ ۲۵۰رخت خود از اینسوی برون بربستم
  3. شمارهٔ ۲۵۱کی باد ز شر تن اخسا برهیم
  4. شمارهٔ ۲۵۲کو مرگ که مایه حیاتش گیرم
  5. شمارهٔ ۲۵۳گفتم روم از عشق تو در معدن غم
  6. شمارهٔ ۲۵۴گفتم به تو ای نورده روزن چشم
  7. شمارهٔ ۲۵۵گاهی آتش از تف درون می سازم
  8. شمارهٔ ۲۵۶ما سطح فلک قعر زمین می شمریم
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.