پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۲۴۱

خاکستر گلخن عدم باد دلم

تا نفخه صور غم دژم باد دلم

در کوی تو دل رهین غم کرد مرا

زینسان که منم رهین غم باد دلم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۴۳در گلشن ایجادم اگر خار توام
  2. شمارهٔ ۲۴۴دل مخزن اسرار الهی کردم
  3. شمارهٔ ۲۴۵در خانه عشق تا که من بنشستم
  4. شمارهٔ ۲۴۶دی با یاری بسوی گرمابه شدم
  5. شمارهٔ ۲۴۷در دیده چو خار گشته خوابم چکنم
  6. شمارهٔ ۲۴۸دلدار نشد به وصل یارم چکنم
  7. شمارهٔ ۲۴۹رهبان کلیسیای دوران شده ام
  8. شمارهٔ ۲۵۰رخت خود از اینسوی برون بربستم
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.