پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۱۲۱

با من نفسی بی تو دلم یار نبود

وز مستی غم رگیم هشیار نبود

زان شب که تو رفتی اینچنین شد روزم

ورنه شب و روز من چنین تار نبود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲۳جام می اگر چه غارت هوش کند
  2. شمارهٔ ۱۲۴جز درد تو جان ما تمنا نکند
  3. شمارهٔ ۱۲۵جان چیست که گویمت بقربان توباد
  4. شمارهٔ ۱۲۶جان غاشیه غم تو بردوشش باد
  5. شمارهٔ ۱۲۷جان بی تو چوهیزم اندر آتش سوزد
  6. شمارهٔ ۱۲۸جان در غمت از جهان جدائی دارد
  7. شمارهٔ ۱۲۹چشمم همه بی تو موج خوناب زند
  8. شمارهٔ ۱۳۰چشمان تو آهوان آهو گیرند
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.