پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۸

عشق تو برد هوش من غم فزوده را

نتوان چشید داروی ناآزموده را

صد حرف گفته ای به من از خویش زان دهان

باور نمی کنم سخنان شنوده را

در خاک هم ز حیرت رویت، شهید عشق

بر هم نمی زند مژه ناغنوده را

صد بار بی گنه دلم آزرده و هنوز

از دل برون نکرده گناه نبوده را

تا یک سخن کشم ز تو از ماجرای غیر

گویم به حیله صد سخن ناشنوده را

میلی چه غم ز سرزنش خلق وطعن غیر

بی ننگ و نام رند به عالم نبوده را

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰من بی گناه و یار به کین می کشد مرا
  2. شمارهٔ ۱۱ای از کرشمه رخنه گر جان من بیا
  3. شمارهٔ ۱۲دمی که دل تپد، از غم امان دهد ما را
  4. شمارهٔ ۱۳ساعد آن سیمبر سوزد مرا
  5. شمارهٔ ۱۴زبس که سوخته داغ جدایی تو مرا
  6. شمارهٔ ۱۵کدام بت شده رهزن دل چو سنگ ترا
  7. شمارهٔ ۱۶من کجا، آرزوی وصل دلارام کجا
  8. شمارهٔ ۱۷به غضب تلخ مکن عیش من مسکین را
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.