پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۱۵

کدام بت شده رهزن دل چو سنگ ترا

که آفتاب محبت، شکسته رنگ ترا

شد از عتاب تو افزون، امیدواری غیر

زبس که مصلحت آمیز دید جنگ ترا

درآمدی و ندارم چو باد گستاخی

که همچو گل بگشایم قبای تنگ ترا

ز ننگ غیر، دلم جان سپرد و نام نبرد

زبس ملاحظه می کرد نام و ننگ ترا

کرشمه های تو از بس که هست نازآمیز

نه آشتی تو داند کسی، نه جنگ ترا

دلم ز زخم تو آسوده است و می نالم

که غیر پی نبرد لذت خدنگ ترا

ز بس که میلی امیدوار، ساده دل است

خیال مهر و وفا کرده ریو ورنگ ترا

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۷به غضب تلخ مکن عیش من مسکین را
  2. شمارهٔ ۱۸گر بیخودی مجال دهد اضطراب را
  3. شمارهٔ ۱۹برده از راه، فریبنده نگاه که ترا؟
  4. شمارهٔ ۲۰هزار شکوه، گر از یار بوده است مرا
  5. شمارهٔ ۲۱چشم مستی باز رهزن شد دل دیوانه را
  6. شمارهٔ ۲۲رخش توفان حسن و آفت دوران در او پیدا
  7. شمارهٔ ۲۳خوش آنکه بپرسی دل دیوانه ما را
  8. شمارهٔ ۲۴خوشم کآتش زد امشب آه حسرت محفل ما را
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.