پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۲۴

خوشم کآتش زد امشب آه حسرت محفل ما را

اجل شاید به این تقریب یابد منزل ما را

حدیث عشق ما را ناکسی تا نشنود، خواهم

کسی غیر از سگ او نشنود درد دل ما را

تامل چیست، برکش تیغ و قتل ما غریبان کن

که چندین آخراندیشی نباید بسمل ما را

چنان شد تیره، محنت خانه ام از دود آه امشب

که کرد از چشم تر پنهان، چراغ محفل ما را

نخواهم هیچ کس داند که ناحق کشت میلی را

که ترسم بی وفا گویند ترک قاتل ما را

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۶دلا رسیده به جایی کمند ناله ما
  2. شمارهٔ ۲۷ساقی به جلوه آر، می همچو لاله را
  3. شمارهٔ ۲۸ببین کز حیله سازیها ز ره چون می برد ما را
  4. شمارهٔ ۲۹از زلف تو شکوه‌هاست مارا
  5. شمارهٔ ۳۰شهید عشق تو بیند چو دود آه مرا
  6. شمارهٔ ۳۱انگشت اگر زنی به لبم چون پیاله‌ها
  7. شمارهٔ ۳۲بیا ای قاصد از کویش، زغم آزاد کن مارا
  8. شمارهٔ ۳۳امّید وعد‌ه‌های تو نو می‌کند مرا
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.