پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۲۶

دلا رسیده به جایی کمند ناله ما

که خو گرفته به مجنون‌وَشان غزاله ما

به اهل بزم چنان جام دوستی پر داد

که ریخت لای ته شیشه در پیاله ما

به گرد خوان بلا از هجوم آه، چو شمع

گره شود به گلو آتشین نواله ما

چو نافه شد دل ما، بس که بود چون میلی

اسیر سلسله‌ای‌عنبرین غزاله ما

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۸ببین کز حیله سازیها ز ره چون می برد ما را
  2. شمارهٔ ۲۹از زلف تو شکوه‌هاست مارا
  3. شمارهٔ ۳۰شهید عشق تو بیند چو دود آه مرا
  4. شمارهٔ ۳۱انگشت اگر زنی به لبم چون پیاله‌ها
  5. شمارهٔ ۳۲بیا ای قاصد از کویش، زغم آزاد کن مارا
  6. شمارهٔ ۳۳امّید وعد‌ه‌های تو نو می‌کند مرا
  7. شمارهٔ ۳۴در پا غمت چو صید زبون می‌کشد مرا
  8. شمارهٔ ۳۵مشو با روی آتشناک، شب‌ها شمع محفل‌ها
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.