پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۱۶

من کجا، آرزوی وصل دلارام کجا

دل نومید کجا، وین طمع خام کجا

جان ناشاد که و آرزوی شادی چه

دل ناکام کجا و هوس کام کجا

تو چو گل پرده نشین، من چو صبا پرده شکاف

تو نکونام کجا و من بدنام کجا

ای که عزت طلبی، در طلب خواری باش

ذوق تعظیم کجا، لذت دشنام کجا

کس چه داند که تو می می خوری و می باشی

شب کجا، روز کجا، صبح کجا، شام کجا

میلی آرام ندارد چو سگ بی صاحب

کی شد آن آهوی وحشی به کسی رام، کجا

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۸گر بیخودی مجال دهد اضطراب را
  2. شمارهٔ ۱۹برده از راه، فریبنده نگاه که ترا؟
  3. شمارهٔ ۲۰هزار شکوه، گر از یار بوده است مرا
  4. شمارهٔ ۲۱چشم مستی باز رهزن شد دل دیوانه را
  5. شمارهٔ ۲۲رخش توفان حسن و آفت دوران در او پیدا
  6. شمارهٔ ۲۳خوش آنکه بپرسی دل دیوانه ما را
  7. شمارهٔ ۲۴خوشم کآتش زد امشب آه حسرت محفل ما را
  8. شمارهٔ ۲۵منم و دل خرابی، به تو می سپارم او را
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.