پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۱

به چشم مست، ز هستی ربوده ای ما را

ز یک نگاه، به عالم نموده ای ما را

ز ره برد غرض آلوده حرف غیر،ترا

هزار بار اگر آزموده ای ما را

چه شد که بر سر بالین ما نمی آیی؟

به حال مرگ همانا شنوده ای ما را

ز بس که خوش حرکاتی ز التفات رقیب

به دل هزار محبت فزوده ای ما را

ز فکر حال تو میلی همیشه دلتنگیم

مگر دمی که به خاطر نبوده ای ما را

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳شب که به بزم خویشتن، دید من خراب را
  2. شمارهٔ ۴دل که زیاده می کند، قاعده نیاز را
  3. شمارهٔ ۵سازد خموش تا من حسرت فزوده را
  4. شمارهٔ ۶دلا بی‌طاقتی کم کن چو شیدا کرده‌ای خود را
  5. شمارهٔ ۷می دهد ساقی می نابی که می سوزد مرا
  6. شمارهٔ ۸عشق تو برد هوش من غم فزوده را
  7. شمارهٔ ۹رفت سوی خانه چون بنمود روی خویش را
  8. شمارهٔ ۱۰من بی گناه و یار به کین می کشد مرا
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.