پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۵

سازد خموش تا من حسرت فزوده را

گوید شنیده ام سخن ناشنوده را

رنجیده بی گنه ز من آن تند خو و من

دارم صد انفعال، گناه نبوده را

دل جمع کرده از گله ام، بس که پیش او

می بندداضطراب، زبان گشوده را

تا زودتر حکایت شوقم شود تمام

پرسش نمی کند سخن ناشنوده را

میلی، گر امتحان کنی، از خود خجل شوی

آن پر فریب دشمن ناآزموده را

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷می دهد ساقی می نابی که می سوزد مرا
  2. شمارهٔ ۸عشق تو برد هوش من غم فزوده را
  3. شمارهٔ ۹رفت سوی خانه چون بنمود روی خویش را
  4. شمارهٔ ۱۰من بی گناه و یار به کین می کشد مرا
  5. شمارهٔ ۱۱ای از کرشمه رخنه گر جان من بیا
  6. شمارهٔ ۱۲دمی که دل تپد، از غم امان دهد ما را
  7. شمارهٔ ۱۳ساعد آن سیمبر سوزد مرا
  8. شمارهٔ ۱۴زبس که سوخته داغ جدایی تو مرا
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.