پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۴۴

چشم ابرست و اشک ازو ژاله شدست

یک روزه غم انده صد ساله شدست

در نای مرا دوزخ به خون لاله شدست

چون نای همه نفس مرا ناله شدست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۶بر جان منت جان رهی فرمانست
  2. شمارهٔ ۴۷ای آنکه مرا قبله وثاق تو بسست
  3. شمارهٔ ۴۸وصلش شادیست وز پسش زود غم است
  4. شمارهٔ ۴۹آویخته در هوای جان آویزت
  5. شمارهٔ ۵۰رویم ز غمت گونه خال تو گرفت
  6. شمارهٔ ۵۱ای شاه ز بزم تو جهان را خبرست
  7. شمارهٔ ۵۲گر نور فلک چو طبع ما گردد راست
  8. شمارهٔ ۵۳طاهر که خطاب تو بر از نام تو نیست
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.