پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۵۰

رویم ز غمت گونه خال تو گرفت

چشمم همه صورت جمال تو گرفت

اینجا چو مرا غم وصال تو گرفت

ای دوست مرا دست خیال تو گرفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۲گر نور فلک چو طبع ما گردد راست
  2. شمارهٔ ۵۳طاهر که خطاب تو بر از نام تو نیست
  3. شمارهٔ ۵۴با ما ثقت الملک هم آوازی نیست
  4. شمارهٔ ۵۵چشم تو چو فتنه جهان سوزانست
  5. شمارهٔ ۵۶شد صالح و از همه قیامت برخاست
  6. شمارهٔ ۵۷اندر خور نعمت توام خدمت نیست
  7. شمارهٔ ۵۸آن شیر که او به صید جز شیر نکشت
  8. شمارهٔ ۵۹رنج دل  رنج دیده جز دیده نجست
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.