پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۳۲۳

کس را چو بنفشه سر فرو نارم من

شیرم ننهم هیچ کسی را گردن

چون نار غم ار خون کندم دل به سخن

نگشایم پیش خلق چون پسته دهن

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۲۵گردنده چو روز نوبهاری با من
  2. شمارهٔ ۳۲۶ای چون گل نوشکفته بر طرف چمن
  3. شمارهٔ ۳۲۷چرخم چو بخواست کشت بی هیچ گمان
  4. شمارهٔ ۳۲۸امروز منم تفته دل و رفته روان
  5. شمارهٔ ۳۲۹بگشای چو گل به وعده راست دهن
  6. شمارهٔ ۳۳۰مشک از سر زلفین تو بویم پس ازین
  7. شمارهٔ ۳۳۱زاری و دعا کن به سحرگاه ای تن
  8. شمارهٔ ۳۳۲دیدی که غلام داشتم چندان من
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.