پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۳۲۶

ای چون گل نوشکفته بر طرف چمن

گلبوی شود ز نام خوب تو دهن

گر گل با خار باشد ای سیمین تن

چون گل بر تست و خار در دیده من

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۲۸امروز منم تفته دل و رفته روان
  2. شمارهٔ ۳۲۹بگشای چو گل به وعده راست دهن
  3. شمارهٔ ۳۳۰مشک از سر زلفین تو بویم پس ازین
  4. شمارهٔ ۳۳۱زاری و دعا کن به سحرگاه ای تن
  5. شمارهٔ ۳۳۲دیدی که غلام داشتم چندان من
  6. شمارهٔ ۳۳۳روزم تیره ست از آن رخ مهوش تو
  7. شمارهٔ ۳۳۴دل بست شود چو سرفرازد با تو
  8. شمارهٔ ۳۳۵آنی که بری دست نیازد با تو
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.