پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۲۷۷

از دل بدم آتشی برانگیخته‌ام

وز دیده به جای آب خون ریخته‌ام

با عشق تو جان و دل درآمیخته‌ام

نتوان جستن که محکم آویخته‌ام

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۷۹گفتی خبرت کنم کسی بفرستم
  2. شمارهٔ ۲۸۰آن مرد که در سخن جهانیست منم
  3. شمارهٔ ۲۸۱هر جای که آتش نبردیست منم
  4. شمارهٔ ۲۸۲هر جا که ز فضل پیشگاهی است منم
  5. شمارهٔ ۲۸۳با ناله همی چو ابر بهمن گریم
  6. شمارهٔ ۲۸۴از بلبل نالنده تر و زارترم
  7. شمارهٔ ۲۸۵روزان و شبان در آن غم و تیمارم
  8. شمارهٔ ۲۸۶ای جان جهان تا خبرت یافته ام
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.