مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۱۱
عشق تو بلند و صبر من پست چرا
روی تو نکو و خوی تو کست چرا
می خواره منم دو چشم تو مست چرا
پیش تو لبم بوس تو بر دست چرا
مسعود سعد سلمان
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۳می دانستم چو روز روشن صنما
- شمارهٔ ۱۴قبله ست به دوستی ندای تو مرا
- شمارهٔ ۱۵از مهر نکرد سایه کوی تو مرا
- شمارهٔ ۱۶چون بار فلک بست به افسون ما را
- شمارهٔ ۱۷بر آب روان بخت روانت ملکا
- شمارهٔ ۱۸کس نتواند ز بد رهانید مرا
- شمارهٔ ۱۹ای دوست به امّید خیالت هر شب
- شمارهٔ ۲۰دانی تو که با بند گرانم یارب
درباره‌ی مسعود سعد سلمان
مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.