پرش به محتوای اصلی
منوچهری منوچهری

قصاید و قطعات

شمارهٔ ۱۱

چرخست ولیکن نه درو طالع نحسست

خلدست ولیکن نه درو جوی عقارست

چون ابروی معشوقان با طاق و رواقست

چون روی پریرویان با رنگ و نگارست

بازیگه شمس و قمر و ببر و هزبرست

منزلگه جود و کرم و حلم و وقارست

از روی سلاطینش هر روز بساطست

وز بوسهٔ شاهانش هر روز نثارست

ادامه‌ی قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۱۳ - در وصف خزان و مدح احمدبن عبدالصمد وزیر سلطان مسعودالْمِنَّةُ لِلّٰه که این ماهِ خزانست
  2. شمارهٔ ۱۴می بر کف من نه که طرب را سبب اینست
  3. شمارهٔ ۱۵این قصر خجسته که بنا کرده‌ای امسال
  4. شمارهٔ ۱۶ - در وصف نوروز و مدح خواجه ابوالحسن بن حسنروزی بس خرمست، می‌ گیر از بامداد
  5. شمارهٔ ۱۷ - در مدح ابوحرب بختیارساقی بیا که امشب ساقی به کار باشد
  6. شمارهٔ ۱۸به فال نیک و به روز مبارک شنبد
  7. شمارهٔ ۱۹جز به چشم عظمت هر که درو در نگرد
  8. شمارهٔ ۲۰ - در وصف بهار و مدح فضل بن محمد حسینیوقت بهارست و وقت ورد مورد
همه‌ی قصاید و قطعات ←

منوچهری درباره‌ی منوچهری

ابوالنجم احمد بن قوص بن احمد دامغانی شاعر نیمهٔ اول قرن پنجم هجری قمری است. وی پس از تحصیل علوم و فضایل به خدمت امیر منوچهر فلک المعالی پسر شمس المعالی امیرقابوس وشمگیر والی گرگان رسید و به همین جهت تخلص منوچهری را اختیار کرد. وی بر ادب عربی و اشعار شاعران عرب و بر احوال و آثار شاعران پارسی احاطه داشت و نیز بر علوم دین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.