پرش به محتوای اصلی
منوچهری منوچهری

قصاید و قطعات

شمارهٔ ۱۵

این قصر خجسته که بنا کرده‌ای امسال

با غرفهٔ فردوس به فردوس قرینست

همچون حرمش طالع سعدست و مبارک

همچون ارمش نقش مهنا و گزینست

چون قدر تو عالی و چو روی تو گشاده

چون عهد تو نیکو و چو حلم تو رزینست

چوبش همه از صندل و از عود قماری

سنگش همه از گوهر و یاقوت ثمینست

آبش همه از کوثر و از چشمهٔ حیوان

خاکش همه از عنبر و کافور عجینست

ادامه‌ی قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۱۷ - در مدح ابوحرب بختیارساقی بیا که امشب ساقی به کار باشد
  2. شمارهٔ ۱۸به فال نیک و به روز مبارک شنبد
  3. شمارهٔ ۱۹جز به چشم عظمت هر که درو در نگرد
  4. شمارهٔ ۲۰ - در وصف بهار و مدح فضل بن محمد حسینیوقت بهارست و وقت ورد مورد
  5. شمارهٔ ۲۱ - در مدح خواجه احمد وزیر سلطان مسعود غزنویابر آذاری چمن‌ها را پر از حورا کند
  6. شمارهٔ ۲۲ - در مدح سلطان مسعود غزنویدلم ای دوست تو دانی که هوای توکند
  7. شمارهٔ ۲۳ - در وصف نوروز و مدح خواجه احمدبن عبدالصمد وزیرنوروز روز خرمی بیعدد بود
  8. شمارهٔ ۲۴آمد ای سید احرار! شب جشن سده
همه‌ی قصاید و قطعات ←

منوچهری درباره‌ی منوچهری

ابوالنجم احمد بن قوص بن احمد دامغانی شاعر نیمهٔ اول قرن پنجم هجری قمری است. وی پس از تحصیل علوم و فضایل به خدمت امیر منوچهر فلک المعالی پسر شمس المعالی امیرقابوس وشمگیر والی گرگان رسید و به همین جهت تخلص منوچهری را اختیار کرد. وی بر ادب عربی و اشعار شاعران عرب و بر احوال و آثار شاعران پارسی احاطه داشت و نیز بر علوم دین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.