پرش به محتوای اصلی
منوچهری منوچهری

قصاید و قطعات

شمارهٔ ۱۹

جز به چشم عظمت هر که درو در نگرد

مژه در دیدهٔ او خار مغیلان گردد

گر نسیم کرمش بر در دوزخ به جهد

هاویه خوبتر از روضهٔ رضوان گردد

هنرش هست فراوان گهرش هست نکو

چون شجر نیک بود میوه فراوان گردد

ادامه‌ی قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۲۱ - در مدح خواجه احمد وزیر سلطان مسعود غزنویابر آذاری چمن‌ها را پر از حورا کند
  2. شمارهٔ ۲۲ - در مدح سلطان مسعود غزنویدلم ای دوست تو دانی که هوای توکند
  3. شمارهٔ ۲۳ - در وصف نوروز و مدح خواجه احمدبن عبدالصمد وزیرنوروز روز خرمی بیعدد بود
  4. شمارهٔ ۲۴آمد ای سید احرار! شب جشن سده
  5. شمارهٔ ۲۵ - در وصف بهار و مدح خواجه طاهرباد نوروزی همی در بوستان سامر شود
  6. شمارهٔ ۲۶ - در مدح سلطان مسعود غزنویصنما بی تو دلم هیچ شکیبا نشود
  7. شمارهٔ ۲۷ - در مدح سلطان مسعود غزنویابر آذاری برآمد از کران کوهسار
  8. شمارهٔ ۲۸ - در مدح سلطان مسعود غزنویبر لشکر زمستان نوروز نامدار
همه‌ی قصاید و قطعات ←

منوچهری درباره‌ی منوچهری

ابوالنجم احمد بن قوص بن احمد دامغانی شاعر نیمهٔ اول قرن پنجم هجری قمری است. وی پس از تحصیل علوم و فضایل به خدمت امیر منوچهر فلک المعالی پسر شمس المعالی امیرقابوس وشمگیر والی گرگان رسید و به همین جهت تخلص منوچهری را اختیار کرد. وی بر ادب عربی و اشعار شاعران عرب و بر احوال و آثار شاعران پارسی احاطه داشت و نیز بر علوم دین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.