پرش به محتوای اصلی
مجذوب تبریزی مجذوب تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۱۱۴

آن را که به میخانه دل راه دهندش

با جام جهان‌بین دل آگاه دهندش

آن دل که به رویش در توفیق گشایند

اول خبر از ملک سحرگاه دهندش

تا قطع تعلق نکند همت عیسی

کی مهر درخشنده‌تر از ماه دهندش

چون دلق مرقع نشود خاطر درویش

کی مژدهٔ تشریفِ شهنشاه دهندش

دور فلکش دایره‌ای چند نماید

آن را که نجات از هوس جاه دهندش

افتادگی اول قدمش بر سر جامست

این رتبه نه با همّت کوتاه دهندش

تا یک‌جهتی نقش جبین است نگین را

اکسیر مراد از نظر شاه دهندش

تا چند کشی آه، دلِ صاف بدست آر

تا مطلب کونین به یک آه دهندش

مجذوب صفت هر که به اخلاص رود راه

توفیق و سلامت‌روی و راه دهندش

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۱۶خوشا تبریز و فیض صبح و شامش
  2. شمارهٔ ۱۱۷اگر تو طالب عیشی همیشه عاشق باش
  3. شمارهٔ ۱۱۸با خدا گر واگذاری کار خویش
  4. شمارهٔ ۱۱۹خرم آن گلبن همیشه بهار
  5. شمارهٔ ۱۲۰آمد رسول یار و شدیم از جفا خلاص
  6. شمارهٔ ۱۲۱ساقی بیا که جوش زد از لاله‌زار فیض
  7. شمارهٔ ۱۲۲صبح‌دم چون شود هوا فیاض
  8. شمارهٔ ۱۲۳بر گرد لاله‌زار جمالت دمیده خط
همه‌ی غزلیات ←

مجذوب تبریزی درباره‌ی مجذوب تبریزی

شمس‌الدین محمد بن محمدرضا مجذوب تبریزی از عالمان و شاعران معروف قرن یازدهم هجری متخلص به مجذوب اهل تبریز و معاصر سلاطین صفویه بود. از خانواده و زمان تولد ایشان چیزی در دسترس نیست. اطلاعات کافی از زندگی مجذوب تبریزی در دست نیست و اولین اطلاعات در مورد ایشان از قدیمی‌ترین تذکره‌ها همچون قصص الخاقانی از ولی‌قلی بیگ شاملو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.