رباعی شمارۀ ۱۱۶

ادامه‌ی رباعیات

1. رباعی شمارۀ ۱۱۸ای آرزوی روان وای داروی دل
2. رباعی شمارۀ ۱۱۹ای فتنهٔ خاص ای بلای دل عام
3. رباعی شمارۀ ۱۲۰برخیز و بیا که حجره پرداخته‌ام
4. رباعی شمارۀ ۱۲۱هر جوی که از چهره به ناخن کندم
5. رباعی شمارهٔ ۱۲۲من عهد تو سخت سست می‌دانستم
6. رباعی شمارۀ ۱۲۳لعل تو مزیدن آرزو می‌کُنَدَم
7. رباعی شمارۀ ۱۲۴رفت آن که سری پر از خمارش دارم
8. رباعی شمارۀ ۱۲۵هر ناله که بر سر شتر می‌کردم