مهستی گنجوی
شمارهٔ ۴۴
قاضی چو زنش حامله شد زار گریست
گفتا ز سر قهر که این واقعه چیست
من پیرم و . . . من نمیخیزد هیچ
وین قحبه نه مریم است، این بچه کیست
مهستی گنجوی
قاضی چو زنش حامله شد زار گریست
گفتا ز سر قهر که این واقعه چیست
من پیرم و . . . من نمیخیزد هیچ
وین قحبه نه مریم است، این بچه کیست
دربارهی مهستی گنجویمَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشتهاند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پیسپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.