مهستی گنجوی
شمارهٔ ۵۰
جان کو به تن آباد بود هیچ بوَد
دل گر به جهان شاد بود هیچ بود
بادیست نفس که‌اساس عمر تو بود
بنیاد که بر باد بود هیچ بود
مهستی گنجوی
ادامه‌ی رباعیات «نسخهٔ دوم»
- شمارهٔ ۵۲جانا نه هر آنکس که دلی خوش دارد
- شمارهٔ ۵۳جانا غم دل ز بینوائی خیزد
- شمارهٔ ۵۴در راه خدا صبور می‌باید بود
- شمارهٔ ۵۵آنروز که توسن فلک زین کردند
- شمارهٔ ۵۶شاهان چو به روزِ بزم ساغر گیرند
- شمارهٔ ۵۷از دیده من چو اشگ گلگون بچکد
- شمارهٔ ۵۸زلف تو چو آه من درازی دارد
- شمارهٔ ۵۹شاها فلکت اسب سعادت زین کرد
درباره‌ی مهستی گنجوی
مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.