مهستی گنجوی
شمارهٔ ۴۶
چشمم چو به چشم خویش چشم تو بدید
نی چشم تو خواب چشم از چشم رمید
ای چشم همه چشم به چشمت روشن
چون چشم تو چشم من دگر چشم ندید
مهستی گنجوی
ادامه‌ی رباعیات «نسخهٔ دوم»
- شمارهٔ ۴۸در غربت اگرچه بخت همره نبود
- شمارهٔ ۴۹گفتم می خوشگوار پیش آور زود
- شمارهٔ ۵۰جان کو به تن آباد بود هیچ بوَد
- شمارهٔ ۵۱چشمم چو بر آن عارض گلگون افتاد
- شمارهٔ ۵۲جانا نه هر آنکس که دلی خوش دارد
- شمارهٔ ۵۳جانا غم دل ز بینوائی خیزد
- شمارهٔ ۵۴در راه خدا صبور می‌باید بود
- شمارهٔ ۵۵آنروز که توسن فلک زین کردند
درباره‌ی مهستی گنجوی
مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.