پرش به محتوای اصلی
کمال خجندی کمال خجندی

رباعیات

شمارهٔ ۱

دی جلوه گری بین که آراست مرا

خوان کرم خدا مهیاست مرا

حلوا چو زغاره بود در سفره ما

امروز همان زغاره حلواست مرا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳گفتم مستی گفت که آری بخدا
  2. شمارهٔ ۴با پسته شیرین تو شکر هیچ است
  3. شمارهٔ ۵با پسته تنگ تو شکر بر هیچ است
  4. شمارهٔ ۶تا کی نبود با دل من تمکینت
  5. شمارهٔ ۷دندان مرا چو درد پنهان بگرفت
  6. شمارهٔ ۸کس خوبتر از تودر جهان ممکن نیست
  7. شمارهٔ ۹در دور زمان لحظه ای آرامش نیست
  8. شمارهٔ ۱۰انسان بمثل آینه باشد بالذات
همه‌ی رباعیات ←

کمال خجندی درباره‌ی کمال خجندی

کمال‌الدین مسعود خُجندی معروف به شیخ کمال و کمال خجندی از عارفان و شاعران پارسی‌گوی قرن هشتم هجری بود. تولدش در خجند فرارود بود؛ اما پس از سفر حج در تبریز ساکن شد. شیخ کمال در خدمت سلطان حسین جلایر درآمد و در خانقاهی که سلطان برای او ساخته بود به سر می‌برد. وی از شاعران بزرگ اواخر قرن هشتم است که مخصوصاً در غزل‌ سرایی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.