کمال خجندی
شمارهٔ ۵
با پسته تنگ تو شکر بر هیچ است
با موی میان تو کمر بر هیچ است
گر بر دهنت کنم نظر هیچ مرنج
زیرا که مرا از تو نظر بر هیچ است
کمال خجندی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۷دندان مرا چو درد پنهان بگرفت
- شمارهٔ ۸کس خوبتر از تودر جهان ممکن نیست
- شمارهٔ ۹در دور زمان لحظه ای آرامش نیست
- شمارهٔ ۱۰انسان بمثل آینه باشد بالذات
- شمارهٔ ۱۱آن میر که در سماع سوزی دارد
- شمارهٔ ۱۲امروز چو شعر هر که در خط کوشد
- شمارهٔ ۱۳گر گل نه بخدمتت ز جا برخیزد
- شمارهٔ ۱۴گفتم که بده بوسه ای حور نژاد
درباره‌ی کمال خجندی
کمال‌الدین مسعود خُجندی معروف به شیخ کمال و کمال خجندی از عارفان و شاعران پارسی‌گوی قرن هشتم هجری بود. تولدش در خجند فرارود بود؛ اما پس از سفر حج در تبریز ساکن شد. شیخ کمال در خدمت سلطان حسین جلایر درآمد و در خانقاهی که سلطان برای او ساخته بود به سر می‌برد. وی از شاعران بزرگ اواخر قرن هشتم است که مخصوصاً در غزل سرایی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.