کمال خجندی
شمارهٔ ۳
گفتم مستی گفت که آری بخدا
گفتم مگذار گفت که بگذار مرا
گفتم بازا گفت که از من بازا
گفتم رفتم گفت دگر باز میا
کمال خجندی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۵با پسته تنگ تو شکر بر هیچ است
- شمارهٔ ۶تا کی نبود با دل من تمکینت
- شمارهٔ ۷دندان مرا چو درد پنهان بگرفت
- شمارهٔ ۸کس خوبتر از تودر جهان ممکن نیست
- شمارهٔ ۹در دور زمان لحظه ای آرامش نیست
- شمارهٔ ۱۰انسان بمثل آینه باشد بالذات
- شمارهٔ ۱۱آن میر که در سماع سوزی دارد
- شمارهٔ ۱۲امروز چو شعر هر که در خط کوشد
درباره‌ی کمال خجندی
کمال‌الدین مسعود خُجندی معروف به شیخ کمال و کمال خجندی از عارفان و شاعران پارسی‌گوی قرن هشتم هجری بود. تولدش در خجند فرارود بود؛ اما پس از سفر حج در تبریز ساکن شد. شیخ کمال در خدمت سلطان حسین جلایر درآمد و در خانقاهی که سلطان برای او ساخته بود به سر می‌برد. وی از شاعران بزرگ اواخر قرن هشتم است که مخصوصاً در غزل سرایی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.