پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]

رباعی ۱۳۲

* می بر کفِ من نِهْ که دلم در تاب است

وین عمرِ گریزپای چون سیماب است

دریاب که آتشِ جوانی آب است

هُش دار که بیداری دولت خواب است!

ادامه‌ی دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]

  1. رباعی ۱۳۴با باده نشین که مُلْکِ محمود این است
  2. رباعی ۱۳۵امروز تو را دسترس فردا نیست
  3. رباعی ۱۳۶* دوْرانِ جهان بی می و ساقی هیچ است
  4. رباعی ۱۳۷تا کی غمِ آن خورم که دارم یا نه
  5. رباعی ۱۳۸تا دست به اتفاق بر هم نزنیم
  6. رباعی ۱۳۹لب بر لب کوزه بردم از غایتِ آز
  7. رباعی ۱۴۰خیام! اگر ز باده مستی، خوش باش
  8. رباعی ۱۴۱فردا علم نفاق طی خواهم کرد
همه‌ی دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸] ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.