پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]

رباعی ۱۳۶

* دوْرانِ جهان بی می و ساقی هیچ است

بی زمزمهٔ نایِ عراقی هیچ است

هر چند در احوال جهان می‌نگرم

حاصل همه عشرت است و باقی هیچ است

ادامه‌ی دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]

  1. رباعی ۱۳۸تا دست به اتفاق بر هم نزنیم
  2. رباعی ۱۳۹لب بر لب کوزه بردم از غایتِ آز
  3. رباعی ۱۴۰خیام! اگر ز باده مستی، خوش باش
  4. رباعی ۱۴۱فردا علم نفاق طی خواهم کرد
  5. رباعی ۱۴۲گردون نِگَری ز قدّ‌ِ فرسودهٔ ماست
  6. رباعی ۱۴۳عمرت تا کی به خود‌پرستی گذرد
همه‌ی دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸] ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.