پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]

رباعی ۱۴۰

خیام! اگر ز باده مستی، خوش باش

با لاله‌رخی اگر نشستی، خوش باش

چون عاقبتِ کار جهان نیستی اَست

انگار که نیستی، چو هستی، خوش باش

ادامه‌ی دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]

  1. رباعی ۱۴۲گردون نِگَری ز قدّ‌ِ فرسودهٔ ماست
  2. رباعی ۱۴۳عمرت تا کی به خود‌پرستی گذرد
همه‌ی دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸] ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.