پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]

رباعی ۱۳۵

امروز تو را دسترس فردا نیست

و اندیشهٔ فردات به جز سودا نیست

ضایع مکن این دم اَر دلت بیدار است

کاین باقیِ عمر را بقا پیدا نیست

ادامه‌ی دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]

  1. رباعی ۱۳۷تا کی غمِ آن خورم که دارم یا نه
  2. رباعی ۱۳۸تا دست به اتفاق بر هم نزنیم
  3. رباعی ۱۳۹لب بر لب کوزه بردم از غایتِ آز
  4. رباعی ۱۴۰خیام! اگر ز باده مستی، خوش باش
  5. رباعی ۱۴۱فردا علم نفاق طی خواهم کرد
  6. رباعی ۱۴۲گردون نِگَری ز قدّ‌ِ فرسودهٔ ماست
  7. رباعی ۱۴۳عمرت تا کی به خود‌پرستی گذرد
همه‌ی دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸] ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.