پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]

رباعی ۱۲۱

ساقی! گل و سبزه بس طربناک شده‌ است 

دریاب که هفتهٔ دگر خاک شده‌ است

مِی نوش و گُلی بچین، که تا درنِگری

گل خاک شده‌ است و سبزه خاشاک شده‌ است

ادامه‌ی دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]

  1. رباعی ۱۲۳* هر گه که بنفشه جامه در رنگ زند
  2. رباعی ۱۲۴برخیز و مخور غمِ جهانِ گُذران
  3. رباعی ۱۲۵در دایرهِٔ سپهرِ ناپیدا غور
  4. رباعی ۱۲۶از درسِ علوم جمله بگریزی بِهْ
  5. رباعی ۱۲۷ایّامِ زمانه از کسی دارد ننگ
  6. رباعی ۱۲۸* از آمدنِ بهار و از رفتنِ دِی
  7. رباعی ۱۲۹زان پیش که نامِ تو ز عالَم برود
  8. رباعی ۱۳۰* ای دوست بیا تا غمِ فردا نخوریم
همه‌ی دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸] ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.