پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۵۲

یک جرعهٔ می ز ملک کاووس به است

از تخت قباد و ملکت طوس به است

هر ناله که رندی به سحرگاه زند

از طاعت زاهدان سالوس به است

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۵۴آنان که محیط فضل و آداب شدند
  2. رباعی شمارهٔ ۵۵آن را که به صحرای علل تاخته‌اند
  3. رباعی شمارهٔ ۵۶آن‌ها که کهن شدند و این‌ها که نُوَند
  4. رباعی شمارهٔ ۵۷آن‌کس که زمین و چرخ و افلاک نهاد
  5. رباعی شمارهٔ ۵۸آرند یکی و دیگری بربایند
  6. رباعی شمارهٔ ۵۹اَجْرام که ساکنانِ این ایوان‌اند
  7. رباعی شمارهٔ ۶۰از آمدنم نبود گردون را سود
  8. رباعی شمارهٔ ۶۱از رنج کشیدن آدمی حر گردد
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.