پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۵۶

آن‌ها که کهن شدند و این‌ها که نُوَند

هر کس به مراد خویش یک تک بدوند

این کهنه‌جهان به کس نماند باقی

رفتند و رویم و دیگر آیند و روند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۵۸آرند یکی و دیگری بربایند
  2. رباعی شمارهٔ ۵۹اَجْرام که ساکنانِ این ایوان‌اند
  3. رباعی شمارهٔ ۶۰از آمدنم نبود گردون را سود
  4. رباعی شمارهٔ ۶۱از رنج کشیدن آدمی حر گردد
  5. رباعی شمارهٔ ۶۲افسوس که سرمایه ز کف بیرون شد
  6. رباعی شمارهٔ ۶۳افسوس که نامهٔ جوانی طی شد
  7. رباعی شمارهٔ ۶۴ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود
  8. رباعی شمارهٔ ۶۵این عقل که در ره سعادت پوید
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.