رباعی شمارهٔ ۴۹

ادامه‌ی رباعیات

1. رباعی شمارهٔ ۵۱هر سبزه که بر کنار جویی رسته‌ست
2. رباعی شمارهٔ ۵۲یک جرعهٔ می ز ملک کاووس به است
3. رباعی شمارهٔ ۵۳چون عمر به سر رسد چه شیرین و چه تلخ
4. رباعی شمارهٔ ۵۴آنان که محیط فضل و آداب شدند
5. رباعی شمارهٔ ۵۵آن را که به صحرای علل تاخته‌اند
6. رباعی شمارهٔ ۵۶آن‌ها که کهن شدند و این‌ها که نُوَند
7. رباعی شمارهٔ ۵۷آن‌کس که زمین و چرخ و افلاک نهاد
8. رباعی شمارهٔ ۵۸آرند یکی و دیگری بربایند