پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۸۹

غار سپید است پناهی دهدت

وز بالش نقره تکیه‌گاهی دهدت

ده قطرهٔ سیماب بریزی در

نه ماه شود چارده ماهی دهدت

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۹۱دانی ز جهان چه طرف بربستم هیچ
  2. رباعی شمارهٔ ۹۲هیچ است وجود و زندگانی هم هیچ
  3. رباعی شمارهٔ ۹۳خاقانی اساس عمر غم خواهد بود
  4. رباعی شمارهٔ ۹۴استاد علی خمره به جوئی دارد
  5. رباعی شمارهٔ ۹۵هر روز فلک کین من از سر گیرد
  6. رباعی شمارهٔ ۹۶خاقانی وام غم نتوزد چه کند
  7. رباعی شمارهٔ ۹۷خاقانی را جور فلک یاد آید
  8. رباعی شمارهٔ ۹۸خاقانی را که آسمان بستاید
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.